Mijn eerste officiële halve marathon: puur genieten in Brussel
Op 2 november 2025 was het eindelijk zover. Ik stond voor het eerst aan de start van een officiële halve marathon — en dat nog wel in mijn eigen hoofdstad, Brussel. Alleen al dat idee zorgde voor kippenvel nog voor het startschot weerklonk.
Het startpunt op het De Brouckèreplein bruist altijd, maar die ochtend hing er een extra bijzondere spanning in de lucht. Duizenden lopers, elk met hun eigen verhaal, maar voor mij voelde het moment uniek: 21,095 kilometer lang genieten, stap voor stap, hartslag na hartslag.
Het parcours nam ons mee langs iconische plekken die ik al zo vaak gezien heb, maar nog nooit op deze manier beleefd. Langs het Koning Boudewijnstadion, waar sportgeschiedenis ademt, richting het indrukwekkende Atomium — een moment dat me echt even deed glimlachen terwijl ik bleef doorlopen. Brussel toonde zich van zijn mooiste kant.
En dan kwam ze… de beruchte Lambermontlaan. Steil, uitdagend en genadeloos voor de benen. Maar net daar voelde ik hoe alles samenkwam: de training, de discipline, de motivatie. Aangemoedigd door vrienden en familie langs het parcours, en door onbekenden die je naam roepen alsof ze je al jaren kennen, vond ik telkens opnieuw de kracht om door te blijven gaan.
Elke kilometer was een herinnering in wording. Vermoeidheid was er zeker, maar die werd volledig overstemd door trots, dankbaarheid en puur loopplezier. Dit was geen strijd tegen de afstand, maar een viering ervan.
Over de finish lopen voelde onwerkelijk. Mijn eerste officiële halve marathon, uitgelopen in Brussel, mijn stad. Wat begon als een doel op papier, werd een ervaring die ik voor altijd meeneem.
21,095 km puur genieten.
En dit… smaakt naar meer.
